جدال احسن داشته باشند و با تودهء مردم از طريق پند و اندرز پيش آيند . و بقول قرآن : ادْعُ إِلى سَبِيلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَ الْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ وَ جادِلْهُمْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ ، و بايد گروه‌هائى را كه قابل هدايتند هدايت نموده و در دلهاى مستعد آنان بذر معرفت و كمال را بكارند و گروه‌هائى را كه مفسد فى الارض بوده و محاربند و قابل هدايت نيستند به عنوان اعضاء فاسد يك پيكر قطع سازند تا فساد به ساير اعضاء جامعه سرايت نكند و خلاصه جامعه‌اى با قسط و عدل ايجاد شود كه لَقَدْ أَرْسَلْنا رُسُلَنا بِالْبَيِّناتِ وَ أَنْزَلْنا مَعَهُمُ الْكِتابَ وَ الْمِيزانَ لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ وَ أَنْزَلْنَا الْحَدِيدَ فِيهِ بَأْسٌ شَدِيدٌ . 7 - از آنجا كه در همهء ازمنه بطور مستمر پيامبران الهى در ميان بشر نبوده بلكه گاهى صدها سال ميان پيامبر قبلى و بعدى فاصله و فترت وجود داشته و بعد از پيامبر خاتم هم تا قيامت پيامبرى نخواهد بود لذا حكمت الهى اقتضا مىكند كه دستور العملها و بايدها و نبايدهاى پيامبران در جامعه حاكم و جارى باشد و لذا در هر زمانى خداوند تكاليف و عباداتى را بر آنها واجب فرموده تا پيوسته متذكر باشند و خداى را به ياد آورند و . . . با حفظ اين مقدمات مىگوئيم : مصالح و منافع بيشمار تكاليف در هر عصر و نسلى عبارتند از : 1 - تكليف و عبادات سبب رياضت و خودسازى است زيرا انسان موحد در سايه خوددارى از شهوات و تمايلات نامشروع قدرت مىيابد كه غرائز سركش را كه در وجود او است تعديل نموده و در مسير صحيح از آنها استفاده كند ، نيروى شجاعت را مهار ساخته و براى خدا شمشير بزند ، نيروى غضب را تعديل نموده و در برابر منكرات و دشمنان خدا غضبناك شود نه در برابر همسر و فرزندان و . . . و مولاى متقيان على ( عليه السلام ) هم در نهج البلاغه مىفرمايد : و انما هى نفسى اروضها بالتقوى لتأتى آمنة يوم الخوف